Gisteren vond het Nederlands Kampioenschap -17 in Tilburg plaats. Jaco
van Heest , nummer 1 van ons district
pakte het brons en Danny Rutters werd knap 5e maar Jordy Bakkes was ook nu weer de
absolute kampioen. Koen de Hoog bleef uit de buurt van het podium en wilde
dat vandaag een beetje rechtzetten en deed ook mee in Wouw.
Twee
weken na het DK en ook weer een paar ons zwaarder ging ik vandaag naar het
West-Brabantse Wouw dat erg goed bezet was en natuurlijk in de -17 met
voornamelijk andere subtoppers zoals ik. De echte kampioenen waren immers
gisteren in Tilburg. Ik zou vandaag te maken kunnen krijgen met o.a. Charles
Gelijn de nummer drie uit Zuid-Nederland en
Benjamin Moerman (4e ZH) die na het DK de overstap naar de -66kg klasser maakte.
Dyon Blom ging naar de -73kg. T.o.v. van die nieuwe tegenstanders is mijn lagere gewicht dan in ieder
geval geen nadeel meer. Ik wil proberen de mooie stijgende lijn in mijn judo
vast te houden en vooral ook zwaarder en sterker te worden. Toen ik
overstapte naar de -66kg en de kans dat ik naar het NK zou gaan kleiner
werd, heb ik mij snel nog voor dit toernooi ingeschreven. Als voorbereiding
op het internationale toptoernooi in Bremen over twee weken, weer een mooie
test. Naar Bremen ga ik voor de ervaring maar hier wilde ik met goed judo op
het podium komen. Gisteren wel tot in de late uurtjes de verjaardag van Jim
en Spip Heijman gevierd dus het was mooi dat ik pas om 15.00 uur moest
wegen. Al moest ik daar nog wel een beetje aan wennen.
In de eerste ronde
werd ik gekoppeld aan Thijs Smits waar tegen ik al snel een Waza-ari
scoorde die op advies van de coach van Thijs doodleuk aan zijn kant werd
gezet. Gelukkig greep de scheidsrechter na enige tijd in en wees de
tafelmedewerker op zijn fout. Wel onsportief van de coach want er was weinig
twijfel over het feit wie er scoorde. Niet veel later scoor ik weer een
Waza-ari en win de partij met Ippon. Voor mijn tegenstander in de
tweede ronde werd ik vooraf door de coach gewaarschuwd op te passen voor
zijn lage schouderworp. Dennis Welten probeerde het inderdaad
regelmatig en ik was dus voorbereid. Ik controleerde Dennis en dus de partij
waardoor hij een waarschuwing kreeg. Ik voerde het tempo op en en domineerde
verder maar kwam niet tot scoren tegen de massieve judoka. ook bleef de Yuko
door Shido uit. In de golden score ging het zo verder maar het domst
denkbare gebeurde. Vermoeid liep ik toch op zijn lage Seoi en verloor.
Stom, stom, stom,
stom, maar ja tis gebeurd.
Er wachtte me dus
een lange weg terug naar het podium dat ik zo graag wilde halen vandaag.
Jasper Versluijs zorgde niet voor veel moeilijkheden en ik stuurde hem
vrij snel naar huis door Ippon. Charles Geleijn is een oude bekende
maar ik had al gezien dat het niet meer de Charles van vroeger was. Hij werd
onlangs 3e in ZN (1e -60 in 2009) en ook nu was hij goed op dreef met zijn veeg en Osoto. Ik
was dus wederom gewaarschuwd.
We kwamen al snel in
een grondgevecht waarin ik door een Sankaku kanteling een houdgreep weet te
maken. Helaas voor mij weet de sterke Charles na 14 seconden ons beide
buiten de mat te werken en dus te
ontsnappen. Eén tel te vroeg dus voor een score. Wat later de zelfde
situatie maar nu ontsnapt hij pas na 17 seconden wat Yuko oplevert. Ik pak
echter direkt handig over naar Yoko-Shio-Gatame en weet deze met veel moeite tot
het einde vast te houden en win met Ippon.
De 16 jarige Ben
Lindelauf is in ronde vijf en tevens het duel om brons mijn
tegenstander. Hij verloor ook van Welten in de halve finale. Gebrand op de
bronzen plak maak ik geen fouten meer en beslis het duel snel in mijn
voordeel met Ippon. Welten verliest de finale van De Hoog nadat hij geruime
tijd met Waza-ari aan de leiding stond. Ik had toch een beetje het idee, dat
ik in die finale had moeten staan maar ik heb het zelf weggegeven tegen
Dennis.
1e Koen de Hoog, 2e Dennis
Welten, 3e Ruben van der Steen / Jasmien Kocan
Over twee weken doe
ik mee aan het Internationale toernooi in Bremen waar ik vooral de sfeer van
zo'n toernooi wil snuiven. Dan is het volgend jaar allemaal niet zo nieuw
meer. Hier zal de internationale judotop aanwezig zijn en ik zal blij zijn
met elke judominuut die ik kan pakken.
Vandaag rond het middaguur wegen voor
het districtskampioenschap van Zuid-Holland. Ik kwam er natuurlijk makkelijk
doorheen. De eerste twee plaatsen geven recht op
deelname aan het NK-17 dat dit jaar in Tilburg plaatsvindt. Drie keer eerder
stond ik op het podium waarvan twee keer op het hoogste treedje (-15) en één
keer net iets lager (-17). Vorig jaar pakte ik onverwachts het zilver en
daarmee het NK-Ticket. Dit jaar met zo'n 13 kilo meer dan toen, zou het
letterlijk een zware uitdaging worden om dat te evenaren. Met zo'n twintig
inschrijvingen veel deelnemers in vergelijking tot menig ander district of
andere gewichtsklassen. De strijd om het goud zou vandaag vrijwel zeker gaan
tussen de jongens van 1994. Met een gunstige loting zou ik mij er wellicht,
net als in 2008 tussen kunnen werken als "jongere". Toen pakte ik mijn
eerste -15 districtstitel na de winst op Koen Boomgaard in de finale. Ik
wilde vandaag minimaal drie partijen winnen.
De loting koppelde mij in de eerste ronde aan
Kevin van Selm de enige deelnemer van 1996 die echter wel heel sterk
is en tegen de bovengrens van de klasse aan zit. De partij begint gelijk fel
en Kevin was zeker niet van plan om snel op te geven. Hij viel vaak aan met
een half ingedraaide lage schouderworp maar ging vooral aan mij hangen. Er
dreigde geen gevaar maar ik kon ook niet echt aanvallen en liep tegen een
waarschuwing aan. Direkt daarna scoord ik een Ippon en win de eerste partij.
Quincy de Graaf werd mijn
tweede opstakel. Ook Quincy gooide letterlijk zijn gewicht in de stijd en al
had ik niet verwacht een makkie te krijgen, was het onverwachts een zware
maar mooie partij. Ik kwam op Waza-ari achterstand doordat ik uitgleed bij
een poging tot O-soto-gari. Quincy maakte er handing gebruik van en pakte
de Waza-ari. Op 2.30 min ben ik dicht bij een score maar de Yuko blijft uit.
Ik zat nog steeds goed in de wedstrijd en omdat ik nog nooit van Quincy
verloor, had ik er nog steeds vertrouwen in. Quincy werd zichtbaar moe en ik
voerde het tempo verder op. Ik scoor een Waza-ari wat volgens één van de
hoekscheidsrechters ook een Ippon had mogen zijn. De hoofdarbiter bleef
echter bij zijn besluit. De stand dus gelijk en beide judoka nog met kansen.
Vlak voor tijd, wat golden score had betekend, neemt Quincy mij over en wint
met Ippon. Ik baalde verschrikkelijk want van hem had ik niet verwacht te
verliezen. De partij had in mijn ogen toch anders moeten verlopen maar ja.
In de herkansing dus en nog altijd
zicht op een podiumplek. 1e of 2e was niet realistisch, zeker nu Jaco van
Heest was overgestapt naar de -66kg. Ik ging door en wilde de beste
eerstejaars worden. Quincy's clubgenoot, Timo Boon is ook niet
voor de kat. Een sterke jongen, dat zeker maar op techniek en ervaring moest
ik kunnen winnen. Omdat ik net ervaren had, dat behaalde resultaten in het
verleden geen garantie bieden voor het heden ging ik fel van start. De
eerste 30 seconden kwam Timo niet aan judoen toe. Ik bestookte hem met
aanvallen maar toen ik even verslapte, kreeg ik direkt een waarschuwing.
Hierdoor op scherp gezet scoor ik direkt daarna een Waza-ari met Sode-Tsure.
Niet veel later loop ik tegen de Shido aan en dus Yuko voor Timo. Bij de
volgende straf staan we weer gelijk dus ik moet oppassen. Maar weer werkt
de straf motiverend en ik scoor snel een Ippon met een werkelijk
schitterende (al zeg ik het zelf) Yoko-tomoe.
Ik kreeg er nu echt zin in en stond
echt sterk te knokken. Een prijs kwam dichterbij en daar kon ook Dion
Verbeek niets aan doen. halverwege de partij scoor ik een Ippon met een
lage schouderworp. Overigens identiek aan de worp waarvoor ik in het duel
tegen Quincy maar Waza-ari kreeg.
Bij winst in de volgende partij ben ik
vierde en mag ik voor het eerst in de -66kg en de -17 op de
foto. Al had ik daar helemaal geen idee van. In deze ronde kreeg
ik mijn kans op revanche tegen Quincy. Ik paste mijn taktiek
wat aan want ging ik voorheen voor de score zou ik nu mijn pakking beter
verzorgen en Quincy laten komen. Dit vooral omdat hij zelf geen punt tegen
mij maakte in de eerste partij. Hij nam mij over. Ik overheers met de
pakking wat al snel leidde tot een waarschuwing voor Quincy. Nog 3.20 min te
gaan dus een lange weg. Drie minuten bleef het zonder score maar ik had wel
de overhand. Quincy was conditioneel kapot vanwege astma en ik voerde het tempo nog wat
op. Hij liep na een spelhervatting achteruit de mat af en krijgt zijn tweede
waarschuwing dus Shido en Yuko voor mij. Nog zo'n tien seconden en ik geef
het niet meer weg en moet nu om de derde en vierde plek tegen de winnaar van
Koen de Hoog tegen Robin Berkhuysen. Quincy kreeg overigens nog Hansokumake
omdat hij aanmerkingen had op de leiding.
Het wordt de 16 jarige en kersverse
zwarte bander, Koen de Hoog. Koen verloor de eerste ronde tegen de
eveneens 16 jarige Jaco van
Heest en was vastbesloten naar het NK te gaan. Hij won dus in de
herkansingen alles en was terug in de race. Hij had een sterke pakking in
mijn nek en duwde mij naar beneden waardoor ik een waarshuwing kreeg. Toch
deed ik lekker mee in de partij en kreeg en creerde mijn kansen . Met name
één keer zat ik echt dicht bij een goede score toen ik volledig onder Koen
kon komen met een lage schouderworp. Koen kwam met de schrik vrij en ik
kreeg als beloning mijn tweede waarschuwing waardoor ik op Yuko achterstand
kwam. Weer een tijd later neemt Koen een inzet van mij over en scoort nog
een Yuko. Maar ik leefde nog en ging dapper door. Nog steeds niet wetende,
dat ik zelfs bij verlies prijs had. Bij mijn volgende schouderworp
inzet neemt ook Koen mij over met een soort "twist down" en scoort de Ippon.
Ik bleef nog even langs de kant zitten
en kleedde mij om terwijl ik naar Jim Heijman keek die nog in de race was
voor een NK-ticket in de klasse tot 55kg. (hij werd knap 3e!) Zelfs toen
mijn vader mij zei, dat ik in mijn trainingspak mijn prijs moest gaan halen,
dacht ik dat hij mij zat te klieren. Koen de Hoog won om de tweede plek van
Alex Nooren en IK was dus 4e wat op het districtskampioenschap ook recht
geeft op een prijs. Ik was de beste judoka van 1995, liet dus jongens als
Berkhuysen en Blom achter mij, ik had super gevochten, veel kansen gehad en
ook een beetje pech in het eerste duel tegen Quincy. Zonder afbreuk te
willen doen aan de winst van Quincy overigens. Ik ben er blij mee maar nog
meer met de stijgende lijn die ik nog steeds te pakken lijk te hebben. Ik
krijg vooral punten tegen door overnames en dat komt vooral door het krachts- en
gewichtsverschil denk ik maar het geeft wel aan, dat ik aanvallend bezig ben. Jaco en Koen veel succes op het NK!
1e Jaco van
Heest, 2e Koen de Hoog, 3e Alex Nooren , 4e Ruben van der Steen
Deelname aan dit toernooi had ik oorspronkelijk niet
gepland maar omdat ik de Open Antwerpse, vanwege de overstap naar de -66kg,
voorbij had laten gaan wilde ik toch meedoen om een beetje wedstrijdritme
tegen de zware jongens op te doen. Ik hoopte op een paar tegenstanders
uit Zuid-Holland als voorbereiding voor het Districtskampioenschap van
volgende week in Den Haag. Maar dat
is volgende week. Nu dus de mat op in Schiedam. Er waren 20 deelnemers
verdeeld over twee matten en in
mijn eerste partij trof ik, in eerste instantie Rick Glorie van Lu Gia Jen.
Zou een mooie test geweest zijn voor volgende week. Beide hadden een
vrijloot en in de tweede ronde zouden we elkaar treffen. Niets bleek minder
waar.. Jeremy Reijnders werd er nog even bijgezet en wel in mijn vakje.
Waarom niet bij iemand anders met een vrijloot, ik weet het niet.
Jeremy Reijnders dus, de nummer
twee van het Dutch Open, vijfde in Vlaardingen en tweede in de EK-ranking
achter Bakkes. Hij is technisch maar ook fysiek erg sterk. Ik deed mijn best
maar hij zette me goed vast en was ook een paar kilo zwaarder. Hij scoorde
een Waza-ari en ik kreeg een straf. Ik kwam een keer goed door met O-soto
maar weer was hij te sterk en blokte goed. Hij scoorde een Yuko en zo liep
ik achter de feiten aan. Ik heb maar een paar seconden nodig om te scoren dus ik
ging dapper door. Jeremy zet een worp in en ik neem direct over op de grond.
Ik zet een keiharde verwurging aan en Jeremy loopt blauw aan. Hij werd gered
door de matte want het had niet veel gescheeld of het lichtje was uitgegaan.
Teleurgesteld en verontwaardigd dat de scheids wel erg snel matte zei ging
ik verder met de partij. Daarna scoort hij nog een Waza-ari en ik kon naar de
verliezerspoule.
De tweede ronde was het voor mij de
onbekende Thomas Nickels die al even sterk was en daarnaast ook
gemeen in het gevecht. Tot drie keer toe ging hij vanuit een voor hem
kansloze positie door na de matte. Ik scoorde eerst Yuko en later in de
partij een Waza-ri en won de partij. Wilmar Meijers in de derde
partij gaf onverwachts veel tegenstand. Vanwege zijn groene band had ik niet
verwacht in de problemen te komen. Maar al snel bleek dat ook dit niet
makkelijk ging worden. Toch
wist ik een Waza-ari te scoren en ik maakte het later af met een Ippon door
Tomoe Nage.
Op weg terug naar brons trof ik helaas
weer Jeremy Reijnders die in de golden score van Alex Nooren verloren
had. Ik ging voortvarend van start en leek kansen te krijgen. Ik zette echter
een Yoko Tomoe niet goed in en belandde in een houdgreep, verloor voor de
tweede keer van Reijnders en lag uit het toernooi.
1e Koen de
Hoog, 2e Dyon Blom, 3e Jeroen Rabe
Dat veel judoka een paar kilo zwaarder
zijn was goed te zien aan de jongens die volledig ingepakt en vaak
tevergeefs probeerden het gewicht te halen. O.a. Tjemme Piso en Lars de Jong
waren te zwaar en mochten niet meedoen. Anderen glipten door het oog van de
naald. Volgende week dus de
districtskampioenschappen in Den Haag. Drie keer eerder stond ik op het
podium waarvan twee keer op het hoogste treedje en één keer net iets lager.
Ik ga mijn best doen om in de buurt van het podium te komen. Ik heb tegen de
meeste tegenstanders al lang niet meer gejudood en van de meeste heb ik
nooit verloren maar de resultaten van toen zijn niet meer relevant. Vandaag
heb ik wel gezien dan het erg zwaar zal worden. Dyon Blom, Koen de Hoog,
Alex Nooren en Rick Glorie maakten een degelijke indruk.
Vandaag het tweede meetmoment en dus
weer een sterk bezet toernooi waar veel Europese toppers op de mat
verschijnen maar in elk geval de Nederlandse. Al had ik niets anders
verwacht, ik heb in Eindhoven gezien dat ik nog tekort kom om echt met die
jongens mee te komen. Dat heeft natuurlijk ook te maken met de gewichtklasse
waarin in uitkom. In een lichtere klasse zitten wellicht wat meer jongens
van '95 en minder van '94 maar dat is nu eenmaal zo. Met name het
krachtsverschil op deze leeftijd is erg groot en dan delft de techniek toch
vaak het onderspit. Ik zal dus extra in de gewichten moeten gaan klimmen en
keihard werken om de aansluiting te vinden. Ik zat een tijd met mijn gewicht
rond de 60kilo en heb in goed overleg besloten, dat de overstap naar de
-66kg klasse dan ook maar direkt gemaakt zal worden. Vandaag kwam ik dus uit
in de klasse tot 66kilogram. Ik kon uitslapen in tegenstelling tot de -60kg
die al vroeg de mat op moest. Ik was om 12.00 uur bij de weging waar ik
natuurlijk met pak en al makkelijk doorheen kwam. Er waren vandaag 55
deelnemers verdeeld over vier poules. Ik hoopte vandaag op twee
winstpartijen zodat ik vier keer de mat op mocht. De loting was ok want ik
lootte Koen Willems. Helaas kwam Koen niet opdagen en won ik de
partij zonder in actie te komen. jammer want daar was ik niet voor gekomen.
De tweede ronde moest ik tegen de winnaar van de partij tussen Rico Struijs
(voormalig angstgegner) en Dyon Blom. Een interessant duel want ik wilde
Dyon in actie zien. Dyon leek mij één van de kanshebbers op een podiumplaats
op de Zuid-Hollandse-17. Dyon won vrij snel met Ippon van Rico. De tweede
ronde dus tegen Dyon Blom.
Ik starte direct fel en scoorde al
snel een Yuko. Wat later bracht Dyon de stand in evenwicht. Ik scoorde
weer een Yuko en wat later liep Dyon tegen zijn tweede straf aan wat dus
mijn derde Yuko betekende. We scoorden beide bijna een keer een Ippon maar
in beide gevallen was het buiten de mat. Ik zette een lage schouderworp in
en de scheids vond dat ik daarmee het gevecht ontweek. Ik vond dat raar want
ik scoorde er twee keer eerder mee. Na de matte ging Dyon echter gewoon
doorde en zette inmiddels buiten de mat een kei-harde verwurging aan. Geen
score want het was immers matte, maar wel een zere keel en pijn in mijn rug.
Nog feller scoorde ik daarna ook nog een vierde Yuko en won de partij. Dat
zijn van die partijen die een toernooi de moeite waard maken ondanks dat je
geen prijs haalt.
In de kwartfinale vande poule wachtte
de sterke Tjemme Piso. Ik ging door op de manier waar ik tegen Dyon
gebleven was en zo kwam ik aardig mee. Ik kon mijn worpen inzetten maar ze
bleven helaas zonder score. Op een O-uchi aanval van Tjemme stap ik uit en
zet direct een tomoe nage in. Die lukte perfect want Tjemme belande vol op
zijn rug. De scheids moet een moeilijke beslissing nemen want wiens actie
was het. Helaas pakte de beslissing in mijn nadeel uit. Maar toch weer een
heel degelijke partij.
In de herkansing tegen Nick Kellij
ging het ook weer goed. Ik wist waar ik op moest letten en ontweek dus
een paar keer zijn Uchi-Mata en O-soto-gari. Ik kreeg kansen en werd
daardoor wat opportunistisch. Nick haakt in voor zijn linkse O-soto en ik
wilde hem met mijn O-Soto overnemen, Toch een sterke troef van mij. Helaas
was Nick te sterk en wat zwaarder waardoor hij uiteindelijk de Ippon
scoorde. Weer een goede pot.
Nick vocht tegen Piso om de tweede
plek van de poule die hij won. Hij behaalde uiteindelijke de 7e plek. Danny
Rutters behaalde als eerstejaars -17 vandaag een knappe
derde plek!
1. Jordy
Bakkes , 2. Nino Struik, 3. Milan Grimmon, 3. Danny Rutters
5. Jasper Henselmans, 5. Jeremy Reijnders
7. Nick Kelly, 7. Rutger ten Cate
Over drie weken vinden in Den Haag de
Zuid-Hollandse districtskampioenschappen -17 plaats. Natuurlijk hoop ik op
een podiumplek maar die kans is met de overstap naar de -66kg niet veel
groter geworden. Eerste of tweede hoeft niet, al geven alleen die twee
plaatsen recht op deelname aan het NK. Vorig jaar werd ik tweede in de -50!
Nu dus zo'n 12 kilo zwaarder. Bij de eerste vier zou fantastisch zijn en
daar moet ik gewoon voor gaan. Ik hoop dat er nog een kilootje bijkomt in
die drie weken.. Ik was nog net op tijd om in te schrijven voor de Open
Schiedamse over twee weken, dus daar pak ik hopelijk nog een paar partijen
en het liefst tegen jongens uit ZH.
Na het
"opwarmertje" in Gilze vorig weekend, stond vandaag een toernooi van nog hoger niveau op het programma. Als één van de zes meetmomenten voor judoka tot 17
jaar trekt dit toernooi al jaren de sterkste judoka uit Europa. Andere
meetmomenten zijn Vlaardingen, Bremen, NK-17, Dutch Youth Cup, Bremen
Masters en IDEM Berlijn. Een plek bij de beste zeven tijdens deze
meetmomenten levert een plaats op in de ranking. Mede aan de hand van deze
ranking bepalen de jeugdbondscoaches of een judoka mag deelnemen aan een EK,
WK of Jeugd Olympische Spelen.
Daar ga
ik me maar niet druk over maken want het komt maar zelden voor, dat een
eerstejaars -17judoka zich daarvoor plaatst. Jordy Bakkes, die vorig jaar
aan het EK mocht deelnemen in de klasse tot 66kg is een uitzondering.
Volgens de kenners is de klasse tot 60 kilogram in de -17 ook een erg sterk
bezette gewichtsklasse. Met 60 deelnemers vandaag was het ook een
grote
gewichtsklasse. Polen, Belgen, Britten, Duitsers ze waren allemaal van de partij en niet de minste
judoka. Ik zou niet mee gaan doen om de prijzen maar op dit soort toernooien
een paar partijen winnen is al een hele prestatie.
Ik lootte niet gunstig
want ik trof Jaco van Heest in de eerste ronde. Jaco was twee keer
derde van Nederland en stond ook op het Dutch Open al op het podium. Ik kwam
vrij snel op de grond door een O-soto-gari van Jaco waar ik nog naar mijn
zij kon draaien. Op de grond was het snel gedaan. 30 seconden later was de
Ippon voor Jaco na een houdgreep.
Na lang wachten de
tweede partij tegen de voor mij onbekende Patrick Koster. Deze partij
ging wel wat beter maar ik had last van mijn verkoudheid. Ik zette twee keer
een worp in die twee keer voor Waza-ari werd overgenomen door Patrick. Ik
was dus snel klaar vandaag. Met een beetje geluk tref je iemand van '95 en
dan kun je nog een partij pakken, maar die zaten veelal bij elkaar in één
van de andere poules.
1e Donovan Piris, 2e Sam Mekaoui, 3e Deflyn
Bakker / 3e Jari Vorstenbosch,
5e Jerry Tjokroatmo / Winston v.d. Mosselaer,
7e Ivo Bekema / Fabian Gahler
Vandaag dus ook tevens het bewijs, dat het toernooi in
Gilze met Mekaoui, Mosselaer en Bekema vorige week ook sterk bezet was!
Gisteren behaalden mijn judovrienden van
Slingerland in de -15 vier medailles! Ziggy 1e, Jeffrey 1e, Jim 2e en
Matthijs 3e. Allemaal super gefeliciteerd met deze knappe prestatie!
Mijn eerste optreden als echte
-17 judoka. Het toernooi in Gilze is altijd een mooi toernooi om na de
oliebollen, appelflappen en vuurwerk te kijken hoe ik ervoor sta. Ook eens
zien hoe consequent de nieuwe regels zullen worden toegepast. Dit keer
wel extra spannend natuurlijk. Het vuurwerk had geen blijvende schade
aangericht, dus met de kumi kata zal het ook in 2010 wel goed komen. Vanaf vandaag weer meer oudere judoka's als
tegenstander. Het toernooi in Gilze moest de inschrijving bij 650 deelnemers
sluiten en krijgt ook kwalitatief steeds meer deelnemers die het toernooi
als voorbereiding op het Dutch Open zien. Vorig jaar deed ik mee in de
-55kg terwijl ik 49 kilo woog. Ik werd toen derde. Dit jaar zoals eerder
gemeld, zie ik als een leerjaar. Het enige doel dit jaar is om weer een
podiumplek te halen op het Districtskampioenschap volgende maand en dat wordt al moeilijk
genoeg. Alleen een plek bij de eerste twee geeft overigens recht op deelname
aan het NK in maart. Verder had ik als doel om mijn danpunten te halen voor
mijn zwarte band examen in 2011. Dat doel heb ik sneller dan verwacht al
bereikt door op de laatste drie toernooien in 2009 in totaal al 122 punten te
scoren. Leren, leren, leren en genieten dus. Daar gaat het de komende
maanden om. Winnen van iemand waar ik niet eerder van won of van een
geduchte tegenstander zal me veel voldoening geven, zelfs als ik
uiteindelijk dan toch voor het podium strand.
Er waren zo'n 18 deelnemers in mijn klasse waaronder Nick van Daalen, Menno
Vink , Sam Mekaoui en Ivo Bekema.
Ik had een prettige loting en ik startte
tegen de onbekende Delano van Gelder. Na een seconde of 10 scoor ik
Ippon met O-soto-gari. Mijn volgende tegenstander werd een "oude" bekende.
Nick van Daalen van Westland Kodokan. Ik stond drie keer eerder
tegenover Nick, drie keer had ik ook alle kansen op de winst, maar drie keer ging de winst
in de laatste paar seconden toch naar Nick met een klein verschil. De
laatste keer was de finale van het Zuid-Hollands kampioenschap -17 (2009) waar ik
in de laatste seconde van de golden score een, in mijn ogen onterechte, shido
kreeg na een tomoe-nage aanval. Vandaag wilde ik dit rechtzetten!
Net als de voorgaande ontmoetingen met Nick
kwamen we beide niet snel tot scoren. We zaten er allebei een paar keer
dicht bij maar de reguliere tijd (vandaag 3 min) verstreek met een leeg
scorebord. Mijn spel was veel te timide en daar maakte Nick gebruik van. Ik
kwam een keer goed weg bij een haakje van Nick net buiten de mat. Dat haakje
ken ik maar steeds weer trap ik erin.... Vandaag kwam ik er mee weg.
Halverwege de golden score komt Nick met een O-uchi ik val op mijn kont maar
Nick krijgt een Waza-ari score.... Dat was het niet maar met een Yuko is het
ook over. Ik heb terecht verloren door mijn eigen domme schuld. Misschien te
hard geprobeerd om niet te verliezen? Een oud kwaaltje van me. Jammer maar
er volgen vast meer duels met Nick.
In de herkansing Kevin v.d. Zwaag
waar ik vorig jaar op de Dutch Open van won. Ook nu was ik weer de sterkste.
Na een halve minuut krijgt Kevin een waarschuwing voor passiviteit omdat ik
volledig domineer. Niet lang daarna werp ik hem met o-soto op zijn rug maar
krijg maar een Waza-ari score. Ik ga gewoon door en win uiteindelijk met Ippon door een
verwurging. Bij enkele mensen bestaat twijfel of Kevin aftikte of
alleen naar
zijn kin wees. Ik weet het niet want ik lag achter hem. De scheids stond er
met zijn neus bovenop. Any way, Ippon dus.
Als ik de volgende partij win mag ik om de derde
plaats tegen de verliezer van het duel Nick en Sam Mekaoui. Jari
Gloudemans werd mijn tegenstander in mijn vierde partij. Ik was snel
klaar. Na 7 seconden scoor ik Ippon en ga om brons tegen de nummer twee van
Nederland (-17-50kg), Sam Mekaoui van Top Judo Nijmegen. Hij verloor
dus ook van Nick, die in vorm blijkt. Staand kon ik nog aardig uit de voeten maar eenmaal in het
grondgevecht kwam ik helaas in een houdgreep en verloor. Ik verloor vandaag
één keer dom maar zoals de uitslag laat zien niet van een slechte judoka.
Ook Sam eindigde op het podium dus zo slecht was het nog niet. Nick maakte
het Menno Vink (1e NK2008-15-3e NK2009-17) in de finale erg moeilijk maar
trok toch aan het kortste eind.
1e Menno Vink, 2e Nick
van Daalen, 3e Sam Mekaoui / Winston van de Mosselaar
5e Ruben van der
Steen / Ivo Bekema
Volgende week het eerste
meetmoment. Op het Matsuru Dutch Open in Eindhoven komen alle toppers op de
mat. Geen enkele partij zal makkelijk zijn en ik zal ronde voor ronde gaan
en dan wel zien waar het eindigt. Er zitten zoveel goede judoka in de klasse
tot 60kilogram (72 red.) dat zelfs een gunstige loting betrekkelijk is. Een plek bij
de eerste tien zou fantastisch zijn maar tegelijk een hele zware uitdaging.
Ik ga er wel voor.
Vandaag
alweer het laatste toernooi van 2009 maar tevens ook mijn laatste -15
toernooi. Het ligt nog vers in het geheugen, dat ik voor mijn eerste -15
toernooi naar Gilze ging en eindelijk met armklemmen, verwurgingen en
sutemi's kon gaan werken. Ik paste ze direct toe en werd tweede nadat ik de
finale verloor van niemand minder dan Junior Degen die toen net als Mike van
Eijk en David Koopstra de oudste was. Jari Vorstenbosch werd toen derde en
die ga ik vanaf januari weer tegenkomen. Jammer genoeg een tijdje niet meer
met maatje
Jim Heijman op judo-avontuur want die mag nog een jaar -15. Uiteraard
wilde ik hier in Nieuw-Vennep mijn -15 periode met een podiumplaats, maar
vooral ook met mooi judo afsluiten.
Ondanks dat er een warming-up mat aanwezig
was lukte het niet om warm te worden. Het was koud in de zaal, die mat lag
op de 1e verdieping en ik moest bij mijn wedstrijdmat blijven omdat we elk moment
zouden beginnen. Op en rond de mat was geen ruimte om iets te doen. Natuurlijk duurde
het achteraf nog lang voordat we echt in actie kwamen. 1e ronde tegen
Yordy Lescher, nooit eerder tegen gehad dus even aftasten. Ik kwam niet
echt goed in mijn spel en het leek erop, dat het een lange dag zou worden.
Of het ermee te maken had, dat ik op mijn laatste toernooi goed wilde
presteren weet ik niet maar het was duidelijk zichtbaar, dat het niet soepel
liep. Daarbij kwam dat Jordy er van hield om regelmatig een lage schouderworp in te zetten en dan
kun je ook niet veel doen. De derde poging nam ik over maar de Yuko bleef uit. Een waarschuwing volgde
voor Jordy. Mijn aanvallen bleven helaas ook nog
zonder resultaat. Een paar seconden voor de bel weet ik toch nog een
Waza-ari te scoren en win de partij.
Daan Nuszbaum ging er vrij snel af met een rechtse seoi
nage maar ook deze partij was niet met de volle overtuiging zoals de laatste
toernooien.
Jim van Meurs (3eNK) had ook zijn partijen (o.a. van Binnenhei) gewonnen. Hij werd
een tijd later mijn derde tegenstander en hij zou vast langer overeind
willen blijven dan in onze laatste ontmoeting. Ik voelde me niet helemaal top en
dan weet je dat het moeilijk kan worden tegen Jimmy. Eigenlijk werd het best een
mooie judopartij met een hoger niveau dan de scheidrechters ten toon
spreidden. Ik krijg een
waarschuwing voor een tomoe-nage inzet waar de scheids een schijnaanval in
zag.... Jim kreeg na enige tijd ook een waarschuwing voor kumi-kata aan één
kant. Best snel vond ik zelf.... In een grondgevecht krijg ik de kans om een
verwurging te maken. Hij zat goed op Jims keel maar de scheidrechter zei
binnen een paar seconden en voor dat Jim blauw kon worden matte......Ik krijg nog een straf maar weet niet
waarom... en kom dus achter met Yuko. Jim schopte er weer flink op los in
pogingen mij te vegen maar het enige dat dat opleverde was een dikke
linkerenkel (voor mij). We voeren beide het tempo nu op en de wedstrijd werd
nog aantrekkelijker ondanks dat er niet gescoord werd. De zoveelste poging
voor de-ashi-barai van Jim neem ik over en ik scoor Yuko en maak gelijk. Jim
loopt tegen nog straf op en ik vergroot dus de voorsprong die ik vasthoud
tot het einde van de match die ik win met 2 Yuko's.
Na heel lang wachten omdat de -46kg met
Jelmer Touw op mijn mat tussendoor werd gedraaid, mocht ik op een andere mat
mijn finale draaien tegen Niels Oosterling. Sympathieke Niels zorgde
samen met mij voor een (mijn) hoogtepuntje op de Open Capelse 2009. Hij
wilde mij toen tillen waarop ik hem overnam met harai-makikomi voor een
schitterende Ippon. Vandaag, na een kort gevecht om de pakking die niet in mijn
voordeel uitpakte overigens, wil Niels weer tillen. Ik haak mijn been
tussen zijn benen en Niels tilt me toch de lucht in. Werpen lukt niet dus
hij moet me neerzetten. Bij het neerkomen neem ik hem direct over en win
onze laatste -15 partij met Uchi-mata. Een mooie afsluiting van de -15 in stijl !
Ruben neemt in stijl afscheid van de -15
1e Ruben van der Steen, 2e Niels
Oosterling, 3e Jim van Meurs
Zoals jullie
gewend zijn, kijken we aan het einde van een periode nog even kort terug en
aldoende kunnen we vaststellen, dat ook 2009 weer een bijzonder goed jaar
geweest is. Ik verloor in totaal maar zes partijen in mijn leeftijdsklasse van een
Nederlandse tegenstander. Hiervan één keer op het Dutch Open en twee keer op het NK.... dat wel
helaas.. Ik verloor van vier Buitenlanders in de -15. Aan de andere kant won ik van veel nationale medaillewinnaars uit
binnen- en buitenland. Ook in de -17 ging het goed met mijn tweede plek op
de Zuid-Hollandse als hoogtepunt. Daarna voor de tweede keer
districtskampioen in de -15. Waar ik ook best trots op ben is dat ik
blijkbaar de enige ben die van Gagik Grigorian
heeft
gewonnen in de afgelopen twee jaar. En dat zelfs twee keer! Maar goed,
behaalde resultaten in het verleden geven geen garantie voor de toekomst en nieuwe ronde nieuwe kansen.
Het aanstaande jaar zal een moeilijke worden. In de klasse tot 60 kilogram waar
ik voorlopig nog wel in zal uitkomen staan sterke jongens als Jerry
Tjokroatmo, Jaco van Heest, Rik Verbree, Rajiv Bissumbhar en Nick van Daalen.
Dat zijn alleen nog maar de namen in Zuid-Holland!! Nu eerst op
trainingsstage naar Tonbridge in Engeland. Het 1e toernooi in 2010 wordt
traditioneel Gilze waar ik voor het eerst echt kan gaan proeven aan de -17.
Zonder armklemmen natuurlijk. Voor het eerst, nee natuurlijk niet. Ik deed
al een hele tijd mee in de -17 op verschillende (team)toernooien, maar dan
was je altijd een -15 judoka in de -17 en dus was elke winst meegenomen. Nu
is dat toch anders. Direct na Gilze staat het eerste JBN Meetmoment op het programma, het Matsuru
Dutch Open. Ik zal vast niet meedoen om de prijzen maar ik ga er lekker
tegenaan en zie wel waar het schip strandt.
Vandaag weer
een eind karren naar Burgum in Friesland voor de Open Noord Nederlandse.
Vooraf was al duidelijk dat het ook vandaag weer goed bezet zou zijn. Ik
hoopte natuurlijk op een revanche tegen Danny voordat hij naar de -66kg
overstapt.
De eerste
ronde, begon voor mij drie kwartier later dan voor de andere gewichtsklassen
omdat het score bord op onze mat het begaf. Voordat er conventionele borden
waren was het kwart voor twee en toen moest mijn vader er nog op wijzen, dat
stopwatches misschien ook wel handig zouden zijn. Eindelijk eens tegen
Bas van Empelen van Hoogland, de club van Tijmen van Breukelen. Bas pakt
regelmatig zijn podiumplaatsen mee op de toernooien maar ik had hem nog
nooit eerder op de mat gezien. Binnen enkele seconden na het startsein zet
Bas een lage schouderworp in die ik doorstuur tot hij op zijn rug ligt. Het
leek op de otoshi achtige worp tegen Tyron Pijloo vorige week. Ik hoopte hem
op de grond te kunnen pakken maar ik kreeg nu al een Ippon voor deze actie
dus een houdgreep hoefde niet meer.
De volgende
tegenstander behoeft geen introductie meer. Antoin Binnenhei stond
voor de derde keer in twee weken tegenover mij op de tatami. Natuurlijk ging
hij weer voor de winst. Weer ging hij voortdurend op zijn knieën voor mij
maar kwam niet in de buurt van een score. Ik scoor een Waza-ari met een lage
schouderworp en hij incasseert ook nog een waarschuwing. Vervolgens krijg ik
er ook een en hij ook nog een, dus Yuko voor mij. 20 seconden voor tijd
scoor ik nog een Waza-ari en dus Ippon.
Julian Koops
van Poelstra was onverwachts ver gekomen en werd mijn volgende opponent.
Lang duurde het echter niet want ook hij moest er met Ippon aan geloven.
Deze winst bracht mij in de finale tegen de winnaar
van het duel tussen Danny en een sterke Fin. Dit werd een partij met
straffen over en weer en weinig echte aanvallen. De Fin had wel de overhand.
Hij scoorde vlak voor tijd nog een Yuko en kwam dus tegen mij in de finale.
Pentti
Suurhasko (Team Finland). was de nummer drie van Finland in de -17! We
hadden nog niet veel kunnen zien van hem omdat hij zijn eerdere partijen
voornamelijk op de grond besliste met zijn fysieke overmacht.
Ik kwam vrij
snel op voorsprong met Yuko die echter verkeerd op het bord werd gezet. Na enig
aandringen en scheidsrechteroverleg werd dit gelukkig rechtgezet. Tegen dit
nivo tegenstanders is dit van groot belang voor het verloop van de
wedstrijd. Na een tijdje scoort Pentti een Waza-ari die echt niet meer waard
was dan een Yuko en zelfs dat zou al rijkelijk beloond zijn geweest. Ook dit
had natuurlijk effect op het verloop van de partij. Ik moest nu weer meer in
de aanval tegen deze sterke Fin en hij maakte daar gebruik van door mij met
een mooie Tomoe-nage op mijn rug te knallen en de Ippon en het goud te
pakken. Een terechte winnaar, wat een talent.
1e Pentti
Suurhasko, 2e Ruben van der Steen, 3e Danny Rutters / Luca Mehrow
Voor dit weekend
een klein dilemma. Naar de Int. Open Zuidlandse of naar Den Helder. Zuidland,
lekker dichtbij, wel -18 maar vorig jaar weinig deelnemers, zelfs een poule!
Anders voor het eerst
naar Den Helder. 140 km karren, uiteenlopende recensies door eerdere
bezoekers en deelnemers. Uiteenlopend van veel te druk en slecht
georganiseerd tot mooi toernooi om deel te nemen maar een drama voor de
toeschouwer vanwege de warmte. In alle gevallen echter "zeer sterk bezet
toernooi". In totaal zo'n 1000
Deelnemers in twee dagen. Een aantal bekende
tegenstanders zou naar Den Helder gaan, er zouden ook Duitsers, Belgen,
Denen en
Zweden meedoen, dus dat gaf voor mij de doorslag.
Na lange tijd in ieder geval
weer eens de kans om tegen Danny Rutters aan de slag te kunnen. Danny werd
ondertussen 3e van Nederland en versloeg op het Theo Meijer
Teamtoernooi -17, Nederlands kampioen -15 Jerry Tjokroatmo en runner up
Tyron Pijloo. Tyron was vandaag ook weer van de partij. Daarnaast o.a. Jimmy van Meurs (3e
DO en NK). Net als in Lommel dus inderdaad lekker zwaar bezet. Wedstrijdsysteem,
dubbele eliminatie tot aan de finale. En na verlies in de finale nog een
keer om de tweede en derde plek. Je krijgt dus niets kado hier.
In de eerste
ronde direct tegen Tyron Pijloo (2eNK), een
sterke judoka die veel tilt en kata-guruma - en seoi nage op
twee knieen probeert. Ik was dus gewaarschuwd. Mijn pakking zat direct wel
goed ik had daarom de controle. Tyron probeerde zijn, volgens sommigen,
vermaarde schouderworp maar ik trapte er niet in. Binnen de minuut scoorde
ik Ippon en was door naar ronde twee. Daarin Nordin Schekman, een
eerste jaar -15 waarmee ik weinig moeite had. Ik scoor vrij snel een Yuko en
had hem bijna onder controle op de grond maar hij kwam met de schrik vrij.
Na de hervatting wilde Nordin een linkse o-soto-gari maken maar die nam ik
vrij hard over voor Ippon.
Antoin
Binnenhei (2e MN) had ik al eens eerder tegen gehad op de Open Wijkse.
Hij was het toen niet eens met het feit dat ik van hem won maar ik weet niet
waarom. ook nu, zo bleek later, was zijn coach het niet eens met de uitslag.
Antoin, zeker geen slechte judoka, ging op zijn rug na een tomoe nage. Later
zei zijn coach dat ze genaaid waren en ik dus geluk had want hij kwam op
zijn knieën. (Antoin, als je het filmpje wilt zien, laat dan je E-mail adres
maar achter.) Antoin schakelde later Pijloo uit wat toch aangeeft dat hij
een judoka is om rekening mee te houden.
Met dit
resultaat kwamen uit mijn poule, Antoin, Max Broere en ik in de kruisfinales
met de andere mat. Danny Rutters, Jim van Meurs en Frank Duif waren daar de
gelukkigen. Het werd en totaal nieuwe competitie met dubbele eliminatie. Ik
kreeg een vrijloot wat ik raar vond met 6 deelnemers. Mijn vierde partij en
dus de eerste in de finaleronde, was tegen de winnaar van de andere poule..
Danny Rutters (3e NK). Ik had inmiddels een uurtje zitten wachten en
was klaar voor de strijd. Het werd een gevecht om de pakking. Danny krijgt
al snel een straf. Toch kan hij mij met zijn lange(re) armen beter
controleren en zo verloopt het duel met aanvallen over en weer maar zonder
echte scores. Ik krijg helaas wel twee straffen en verlies dus nipt met Yuko.
Mijn volgende
tegenstander werd de voor mij totaal onbekende Max Broere. Een hele
lange jongen die in de voorrondes veel Uchi Mata inzette. Max loopt tegen
een waarschuwing op en wat later scoor ik Waza-ari met een Yoko-tomoe. Met
de houdgreep die daarop volgt scoor ik mijn 4e Ippon.
Antoin
kreeg zijn revanche. Hij mocht om een plaats op het podium proberen zijn
verlies in de eerdere ontmoeting recht te zetten. Deze was immers geluk voor
mij?? Binnen 30 seconden lag die hoop in duigen door een Harai-Goshi Ippon
en aangezien ik vandaag begon met het sprokkelen van danpunten voor mijn
zwarte band examen, bracht me dat al halverwege de 100 punten.
Om de 2e en 3e
plek moest ik nog één keer aantreden tegen Jim van Meurs (3e NK). Ik
was zo gebrand op die tweede plek dat het duel niet erg lang duurde. Binnen
5 seconden leg ik Jim met een rechtse schouderworp op zijn rug en pak het
zilver.
1e Danny
Rutters, 2e Ruben van der Steen, 3e Jimmy van Meurs
Volgende week
het NK-Teams-17 waar ik dit keer als reserve meega. Vorig jaar in de -50kg
deed ik het best goed maar de -60kg is natuurlijk toch weer wat anders.
Ik zal in ieder geval proberen iedereen op scherp te zetten om zo mijn
bijdrage te leveren en wie weet
krijg ik toch nog een kansje op de mat. Dat zal dan vooral voor de ervaring
zijn want er zit aardig wat talent onder de 93 en 94ers in de -60kg.
In Leusden vond vandaag het
Internationale teamtoernooi van Theo Meijer plaats. Ik kan er heel kort over
zijn. We hadden een team dat best eens in de prijzen zou kunnen vallen. Met
Matthijs in de -42kg, Boy -46kg, Mike en Michael -50kg, Jim -55kg, ik -60kg,
Sietze -66kg en Jamie +66kg.
We hadden een
vrijloot en onze eerste partij was tegen Hercules. We verloren heel nipt met
4-3 terwijl dat ook omgekeerd had kunnen zijn. Ik had geen tegenstander.
Daarna wonnen we met 7-0 van Haaglanden (die met 4 man waren), ik had weer
geen tegenstander. Tegen Yushi wonnen we met 6-1 en mocht ik eindelijk de
mat op om meer te laten zien dan alleen groeten. Het duurde zo'n 20 seconden
voor ik de Ippon winst binnen haalde tegen waarschijnlijk Bas Vermeer?? of
Frank Duif (?? Om
de derde plaats moesten we weer tegen Hercules en we deden
dat helaas in dezelfde opstelling. De partij verliep identiek aan de eerste,
ik kwam dus weer niet in actie en we verloren weer nipt met 4-3.
Achteraf gezien hadden we dit keer misschien beter iedereen een klasse
kunnen doorschuiven, maar ja dat is achteraf.. Ik
leverde dus een 100% bijdrage in de score maar was natuurlijk liever wat
vaker in actie gekomen.
Over twee
weken naar Den Helder voor de Open Helderse van Dun Hong.
Vandaag
heel vroeg uit de veren en om 05.30 uur op weg naar
Lommel (B) waar ik om 07.30 uur al moest
wegen !! Ik sloeg daarom de maandelijkse
randortraining bij Mahorokan gisterenavond
over. De vierde
editie van de Flanders Judocup vandaag.
Teams uit Israel, Polen, Cyprus,
Lithouwen, Frankrijk, Nederland,
England, Luxemburg en natuurlijk België
waren aanwezig. In mijn poule o.a.
de Belgische toppers, Yannick Wauters (BK-50kg) en
het volledige BKpodium -55kg. Ook Nederlandse
NK-medaillewinnaar, Jimmy van Meurs (3e
-50kg+ 3e DO) Daarbij nog de nummer drie uit Luxemburg
en de kersverse Brits kampioen
en het feest was compleet alleen zou ik
geen kadootjes gaan krijgen, dat was
wel duidelijk. Zelden dus zo'n sterk deelnemersveld
gehad.
Er
werd
eerst
een
poule-systeem
afgewerkt,
daarna
een
rechtstreeks
afvalsysteem,
3 wedstrijden
gegarandeerd
(in
principe)
in 4 poules
van
4
judoka’s.
De 1ste
en
2de
van elke
poule
kwalificeren
zich
voor
de
finaleronde
waarin
een rechtstreekse
knock-out
met
één
kleine
finale
(3
podiumplaatsen).
In
de
eerste
partij
in
de
poule
kwam
ik
op
de
mat
tegen
de
nummer
drie
van
Luxemburg,
Felix
Penning. Ik
kende
met
hem
weinig
problemen
en
won
met
Ippon
door
O-guruma.
Een
goede
start!
Belgisch
Kampioen
-55kg,
Christoph Pareyn
(Zonhoven)
was
mijn
tegenstander
in
de
tweede
partij.
Mijn
pakking
zat
goed,
had
goed
controle
en
bestookte
de
erg
sterke
Pareyn
met
aanvallen.
Christoph
zelf
deed
niet
veel
maar
wist
een
Uchi-mata
van
mij
over
te
nemen
met
een
til-worp.
Hij
had
me
echt
goed
te
pakken
maar
ik
kon
de
schade
beperken
tot
Yuko.
Ik
ging
door
waar
ik
gebleven
was
want
dat
voelde
goed
en
ik
had
nog
voldoende
tijd.
Lang
ging
het
zo
door
en
zat
ik
vaak
dicht
bij
een
score
maar
het
bord
aan
mijn
kant
bleef
leeg.
Uiteindelijk
nam
Christoph
mij
nog
een
keer
over
voor
Yuko
en
dat
bleef
de
eindstand.
Geen
man
overboord
want
ik
had
nog
één
partij
voor
de
boeg
en
bij
winst
zou
ik
doorgaan
naar
de
kruisfinales
waar
de
teller
weer
op
nul
zou
komen
en
ik
zelfs
nog
eerste
kon
worden.
Mijn
tegenstander,
de
Lithouwer,
Linas
Urbonas,
had
nog
geen
partij
gewonnen
dus
van
hem
winnen
moest
lukken.
Linas
was
al
kansloos
en
hield
het
voor
gezien.
Zonder
in
actie
te
mogen
komen
kreeg
ik
dus
de
winst.
Hiermee
kwam
ik
bij
de
laatste
8 en
was
het
wachten
op
de
loting
voor
de
kwartfinales.
Daarin
waren
alleen
Marc
Stol
(3e
DO-55)
en
ik
zonder
nationale
medaille.
Ik
kreeg
de
tweevoudig
Brits
kampioen,
Brandon Banton
(Moberly
JC)
voor
mijn
kiezen.
Brandon
was
een
onvoorspelbare
judoka
die
maar
nipt
won
van
Max
Severijns
(JC
Maasstricht)
maar
na
een
zeer
felle
partij,
ook
duidelijk
won
van
Gregory
Dermaut,
de
nummer
drie
van
de
Dutch
Open
en
van
België.
Ik
kwam
achter
met
Yuko
in
het
begin
van
de
wedstrijd
en
ik
wist
dus
wat
me
nog
te
doen
stond.
Brandon
was
erg
sterk
maar
ik
had geen
zin
om
vroeg
te
capituleren.
Ik
had
heel
lang
gewacht
vanaf
vanmorgen
half
acht
dus
in
ieder
geval
strijdend
ten
onder.
Vanaf
dat
moment
kwam
Brandon
er
niet
meer
aan
te
pas.
Ik
wil
het
woord
slopen
niet
gebruiken
maar
ik
domineerde
de
partij
volledig.
Een
waarschuwing,
eerste
straf
voor
passiviteit
en
een
tweede
voor
buiten
de
mat
brachten
me
de
Waza-ari
voorsprong
die
ik
tot
het
einde
toe
kon
vasthouden.
Ik
zat
bij
de
laatste
vier
met
drie
sterke
Belgen.
Yannick
Wauters, Belgisch
kampioen
-50kg
pakt
op
alle
toernooien
wel
een
prijs.
De
grote
favoriet
in
het
hol
van
de
leeuw.
Ik
deed
mijn
best
maar
ik
was
nog
moe
gestreden
van
de
partij
tegen
Branton.
Tegen
zo'n
jongen
moet
je
100%
zijn
wil
je
kunnen
winnen.
Ik
kreeg
een
dubieuze
Yuko
tegen,
maar
daar
verbaasde
niemand
zich
over.
Wat
later
was
ik
zelf
te
nonchalant
toen
Yannick
een
Kata-guruma
vanaf
de
grond
inzette
en
Ippon
scoorde.
Yannick
naar
de
finale
tegen
Pareyn
en
ik
in
de
herkansing
om
het
brons
tegen
de
nummer
twee
van
België
-55kg,
Jordy
Roovers.
Jordy
werd
door
Yannick
en
coach
ingefluisterd
wat
de
beste
tactiek
tegen
mij
zou
zijn
en
heeft
er
volgens
mij
geen
seconde
aan
gedacht,
dat
dien
Ollander
roet
in
het
eten
kon
gaan
gooien.
Ik
moet
bekennen,
ze
hadden
me
goed
bestudeerd
want
ik
had
veel
moeite
om
mijn
pakking
te
krijgen.
Vanuit
een
alternatieve
pakking
kon
ik
Jordy
bij
een
zwakke
inzet
doorsturen
en
scoorde
al
vrij
snel
een
Waza-ari.
Met
2.38
op
de
klok
was
ik
niet
van
plan
om
de
voorsprong
uit
handen
te
geven.
Maarr...
het
was
nog
wel
een
lange
tijd.
Ik
kreeg
een
keer
een
waarschuwing
maar
dat
was
echt
dubieus.
Tijdens
een
grondgevecht
kantelt
Jordy
mij
buiten
de
mat
waarop
ik
de
waarschuwing
krijg
voor
"buiten
de
mat
kruipen".
Althans
zo'n
beweging
maakte
de
scheids
te
verduidelijking.
Niks
aan
de
hand
nog
en
dapper
doorgaan.
1.40
min
verwijderd
van
het felbegeerde
brons.
Met
het
verstrijken
van
de
tijd
werd
Jordy
onrustiger
en
wilder
waardoor
ik
juist
weer
grip
kreeg
met
mijn
sterkste
pakking.
Ik
kreeg
nog
een
Yuko
niet
voor
een
mooie
drop
seoi
nage
maar
daar
raak
je
aan
gewend
in
België
tegen
een
Belg
(sorry
voor
mijn
cynisme)
en
even
later,
vlak
voor
tijd,
kreeg
ik
hem
toch
voor
een
identieke
aanval.
De
aanhouder
wint
en
dat
was
ik
vandaag.
Weer
Waza-ari
winst
en
het
brons
en
daar
ben
ik
erg
blij
mee. Twaalf
uur
later,
moe
maar
voldaan
was
ik
weer
thuis.
De
finale
tussen
de
twee
Belgisch
kampioenen,
Wauters
en
Pareyn
werd
binnen
enkele
seconden
gewonnen
door
de
man
uit
Wilrijk
die
de
terechte
kampioen
van
de
dag
was.
Ook
de
aardige
opmerking
in
mijn
gastenboek
van
Fam.
Pareyn
bevestigd,
dat
ik
op
de
goede
weg
ben.
Wie
weet
is
de
volgende
ontmoeting
in
mijn
voordeel.
1e
Yannick
Wauters,
2e
Christoph
Pareyn,
3e
Ruben
van
der
Steen
Ik
heb
weinig
last
gehad
van
mijn
schouderblessure
en
ik
hoop
dat
dat
morgen
als
ik
wakker
word
ook
zo
is
zodat
ik
de
training
weer
kan
gaan
opvoeren.
Na
een
paar
felle
partijen
was
ik
wel
wat
gehavend
maar
dat
zal
wel
weer
opdrogen.
Volgende
week
het
Theo
Meijer
Teamtoernooi
waar
we
in
een
altijd
hectische
atmosfeer
gaan
proberen
eindelijk
eens
een
keer
het
podium
te
halen.
Dit
keer
kom
ik
alleen
in
het
-15
team
uit.
Dit prille seizoen
heb ik de ene blessure na de andere. Ik train inmiddels bij de oudere
groep in Hoogvliet en daar gaat het er best hard aan toe. Geeft niet,
het hoort erbij en ik word er harder van. Tijdens één van de eerste trainingen
kneusde ik al een rib, daarna een keer mijn duim en vorige week dus mijn
rechter schouder. Ik
hoop dat dit voorlopig genoeg is voor de komende tijd.
Na eerst vijf dagen
volledige rust, kon ik mijn arm weer zonder pijn bewegen en zelfs een beetje
kracht zetten maar nog niet in elke richting. Zondag banentrekken in het zwembad
ging zonder problemen en maandag dus weer op de fiets
naar school. De huisarts was zoals altijd vaag met
zijn diagnose. Op de foto's was niets te zien. Alles doen wat geen pijn
doet...Woensdagavond heb ik wat
lichte fitnesstraining gedaan en ook dat ging goed. Ik heb vrijdag voorzichtig mee
getraind in de les van mijn vader en dat ging goed (Carla bedankt!) dus ik deed ik vandaag
mee. Een ander
toernooi had ik waarschijnlijk toch voorbij laten gaan maar aan de Open Capelse
wilde ik natuurlijk toch meedoen. En een keer winnen, want dat is me nog
niet eerder gelukt.
Sporthal
Oostgaarde, de plaats waar jaarlijks ons eigen toernooi wordt georganiseerd.
Voor het eerst in oktober in plaats van in mei. Op 17 oktober, tevens de
verjaardag van mijn moeder. De afgelopen jaren mochten we rekenen op een
sterk deelnemersveld van clubs uit heel Nederland. Dit jaar hadden we echter
concurrentie van de Open Alkmaarse, het Klompentoernooi in St. Oedenrode, de Open Drentse
en zelfs van een toernooi in Luxemburg. Ondanks dat verschenen er zo'n 450 judoka op de 7 matten.
Ik had voor mijn blessure overwogen om ook in de -17 uit te komen maar dat
leek me nu niet verstandig.
Toch wel een
beetje nerveus begon ik aan mijn eerste duel tegen Joey van Leeuwen.
Gelukkig geen topper in de eerste partij. Hoe zou het gaan met mijn schouder; ook wat voorzichtig want ik wilde er
in ieder geval niet hard op vallen. O-soto-gari leek me wel een verstandige
worp waarmee ik weliswaar met rechts de balans moet verstoren maar daarna
weinig risico loop. Ik dacht een Ippon score te maken met Ko-soto-gari maar er
verscheen niets op het bord. Joey is letterlijk en figuurlijk nog een beetje
te licht voor me en ik wilde daarom netjes en rustig scoren. Door de
opportunistische judostijl van Joey, kon ik helaas niet voorkomen dat Joey
toch nogal hard in aanraking kwam met de tatami door een O-soto-gari. Ippon.
Leon Blaak, een
lange en nog onervaren judokaliep ondanks de luid toegeroepen
waarschuwing van zijn coach binnen een paar seconden vol op een lage
schouderworp. Ippon.
De halve
finale een
NK-ganger. Niels
Oosterling (Theo Meijer) (3e MN -15 en -17)was op papier het
grootste opstakel. Zou ik hem kunnen controleren
terwijl ik nog niet 100% fit ben? Het mag geen excuus zijn want anders had ik
niet mee moeten doen. Althans, dat vond ik van Henk Grol ook op het WK. Als
het echt niet gaat moet je niet meedoen en als je meedoet moet je je
blessure niet als smoes gebruiken.
Vrij snel in de partij wil Niels me tillen en ik weet mijn been in te haken. Toch ga ik de
lucht in maar zodra ik op mijn rechterbeen terug op de mat kwam, wist ik
weer goed balans te vinden en nam ik over met Harai-goshi en scoorde een Waza-ari.
Het was in ieder geval een spannend moment waar het publiek eerst de adem
inhield en later de handen voor op elkaar kreeg.
Ik kreeg nog wel een
waarschuwing. Niels' pakking in mijn nek was zo sterk, dat hij me goed naar
beneden kon houden waar door ik dus bestraft werd. Er werd verder niet meer
gescoord dus won ik met Waza-ari.
De finale was
tegen Robin v.d. Berg die naar het leek, profiteerde van het feit, dat Niels
en ik aan de zelfde kant van de poule zaten. Toch werd het helemaal geen
eenvoudige partij. Robin bleek een goed judogevoel te hebben waardoor hij
mijn aanvallen steeds goed wist te pareren. Zelf deed hij echter niet veel
meer dan mijn aanvallen ontwijken. Hij
kreeg een waarschuwing en ik wist een halve minuut voor het einde toch nog een Ippon te scoren met Harai-goshi.
1e Ruben van
der Steen, 2e Robin v.d. Berg, 3e Niels Oosterling
Een toernooi
dus dat in het teken stond van meedoen en verder heel blijven. Berekenend de
worpen uitkiezen en dat is aardig gelukt. Natuurlijk zijn de Open Capelse
niet te vergelijken met de Flanders Cup dus ik zal nog er nog even goed
tegenaan moeten om over twee weken weer helemaal fit te zijn. Maandag ga ik
met Jim naar de prof judo dagen en krijg ik een dag training van senioren
bondscoach, Maarten Arens. Dinsdag zal bij ons op de club Aziz Mesaoudi een
gasttraining verzorgen voor de wedstrijdselectie.
Over twee
weken dus de Flanders Cup in Lommel waar in ieder geval Belgische toppers
als Yannick Wauters, Christoph Pareyn en Gregory Dermaut aanwezig zullen
zijn. Ik ben nog niet helemaal 100% van mijn blessure af dus ik moet nog wel
hard werken. Ik ga in ieder geval voor een plaats op het podium
maar
dat zal niet eenvoudig worden.
05.10.2009 - Ruben
blesseert schouder tijdens training
Tijdens de
randori training in Hoogvliet heb ik vandaag mijn schouder geblesseerd. Na
een aantal keren Kay van Rijn geworpen te hebben (haha, grapje), kwam ik bij
één van de zeldzame keren dat hij mij wist te werpen, (alweer een grapje)
verkeerd terecht en hoorde iets knappen. Zoiets als Ome Willem doet als hij
met zijn vinger zo'n geluidje maakt in het intro liedje.. Ik had meteen
hevige pijn en kon mijn arm nauwelijks meer bewegen. Een zak ijs erop bracht
wat verbetering maar bewegen zat er niet in. Even werd gedacht aan het
bekende "schoudertopje" wat een veel voorkomende judoblessure is. Dan ben je
echt een tijdje zoet. Gebroken was er niets, dat kon mijn vader al zien en
die spreekt uit ervaring wat dat betreft. Dinsdagochtend toch maar even naar
de huisarts die me doorverwees naar het IJsselland Ziekenhuis om foto's te
laten maken. Op de foto's, die overigens op een hypermoderne manier alle
kanten van de botten en gewrichten kan bereiken, was gelukkig niets te zien
wat in ieder geval inhield dat er inderdaad geen bot gebroken of gescheurd
was. Het zal dus in het schouderkapsel, spieren, of aanhechtingen zitten en
daarvoor is het devies RUST ! Vrijdag kan ik terug naar de huisarts
en dan hoor ik hoe lang ik niets mag doen. Ik hoop dat het allemaal nog meer
meevalt en dat de Open Capelse haalbaar blijkt maar ik vrees het ergste.
Eindelijk vandaag dan toch de
mat op voor mijn eerste wedstrijden van het nieuwe seizoen. We moesten er
wel een stukje voor rijden maar het leek ons een leerzaam toernooi. Helaas mocht
ik twee weken geleden niet meedoen aan het Raspoort Spaarne Teams toernooi
-17 in Haarlem. De voorkeur in de klasse tot 60kg ging uit naar Mike van Eijk ('93) die
zijn poging -55kg te gaan voortijdig staakte. Ik zit dus inmiddels in de
klasse tot 60kg en voordat de training weer begon zat ik er zelfs een beetje
overheen!
Vandaag veel 94ers erbij dus net
als in Kent al vast een voorproefje op de -17. De Osnatel Cup is een
zogenaamd "Sichtungsturnier" voor de Duitse judoka. Een
meetmoment dus en dat was aan de zeer sterke opkomst goed te zien. Naast de
Duitse gelukszoekers nam er ook een aantal gerenommeerde Nederlandse clubs
deel. Het zou een zwaar dagje worden, maar ach, het seizoen begint pas. Bij
mij in de gewichtsklasse in ieder geval Donovan Piris, Norwin Dijkman en naamgenoot Koen van der Steen.
Mijn
gewichtsklasse was met 35 deelnemers de grootste van de dag. Na lang wachten
mocht ik eindelijk de mat op waar ik al na 14 seconden weer vanaf kon nadat ik
de Duitser Winzer met Ippon had verslagen. Een goed begin dus. Tegen
Greiner in mijn
tweede duel was ik iets langer bezig maar net als in de eerste partij was ik
echt top en domineerde de partij vanaf de eerste kumi kata. Ook Greiner ging
er dus met Ippon vanaf en dat bracht me in de kwart finale.
Ronde drie
tegen Hilker werd een zware en een attractieve felle partij
waarin ik de voorsprong nam door een Yuko score wat net zo goed een Waza-ari
had mogen zijn. Er was nog lang te gaan dus ik bleef druk zetten en
controleren. Door een overname van Hilker kwam de stand weer in evenwicht.
Uiteindelijk wist ik zijn gevaarlijke Uchi-mata niet te ontwijken en kwam
niet hard maar wel volledig op mijn rug. Dat is het gevolg van mijn meer
aanvallende judo van de laatste tijd. Als je er vol ingaat kan je ook wel
eens worden geworpen omdat er gaten vallen. Naar de herkansing dus. De herkansing was vanwege de hoge
opkomst vandaag aangepast en werd direct een golden score van twee minuten.
Ik moest hier wel twee en een half uur op wachten en om half drie mocht ik
eindelijk
aantreden tegen Nico Rudat.
Ik had er weer
veel zin en en wilde zeker niet voor niets hebben gewacht. De toeschouwers
van de middaggroep hadden inmiddels de U16 supporters afgelost en
verzamelden zich lang mijn mat. Nog drie
overwinningen van het brons af en ik ging ervoor. De massieve Rudat had net
als de eerste twee tegenstanders niet veel in te brengen. Hij verlamde
volledig en werd uiteindelijk bestraft voor passiviteit. Tegen het einde van
de partij (2 min) zette ik een lage schouderworp in, kom goed onder hem, maar hij
kan toch op zijn buik landen. Ik sta direct op om hem als nog door te sturen
maar dat lukt niet. Dan trekt hij mij terug naar de grond. Ik
val op mijn buik en één van de hoekscheidsrechters ziet er een Yuko in? Dit
wordt door de hoofdscheids overgenomen en toen was het plots over.
Natuurlijk gedragen wij ons voorbeeldig op en langs de mat en in overleg
gaan met de arbiters mag (en mocht) ook op dit niveau niet. Geen videohulp
bij de mat zoals op het WK senioren dus hier hield het echt op. Ik werd
hiermee 9e denk ik. Nummer 1 tot en met 8 waren wel van 1994 dus volgend
jaar weer een kans?!
Nico won zijn volgende duel eenvoudig en
verloor om de derde plek na een mooie pot tegen Koen van der Steen van Judo
Groningen. Ik ben erg tevreden over mijn eerste optreden dit seizoen en kijk
uit naar de komende toernooien.
1e Adrian
Gutbell ('94), 2e Andrej Krune ('94), 3e Koen van der Steen ('94)
/ 3e Tim Lauenroth ('94)
Het seizoen 2009-2010 werd
vandaag geopend met een BBQ op de sportschool. Traditioneel worden tijdens de BBQ
een aantal prijzen uitgereikt waaronder de Judoka van het Jaar Trofee voor
behaalde wedstrijdresultaten. Daarnaast kiest de technische staf ook een
Talent van het Jaar, wat vaak een beginnend wedstrijdjudoka is. Voor de
judoka die zich in korte tijd goed ontwikkeld heeft, is er de
progressiviteitprijs.
Ik had er niet meer bij stil
gestaan dat deze prijzen er waren. In het verleden werd er een puntenlijst
bijgehouden en op onze
wedstrijd homepage geplaatst. Je wist dan precies wie
er boven aan stonden en het was dus nooit echt spannend meer. Hoe meer je
wint vooral op de zware toernooien hoe meer punten je krijgt en als dat er genoeg zijn val
je dus in de prijzen. De laatste jaren was ik twee keer derde en één keer
nipt vierde maar erg ver lag het nooit uit elkaar. Met jongens als Hidde en
Jelle Wolterbeek valt het niet mee om bij de eerste drie te eindigen laat
staan bovenaan.
Verrast was ik dus toen John
Huvers, de nestor van het huidige wedstrijdjudo bij Slingerland, tijdens
zijn speech mij naar voren riep als Judoka van het Jaar. Een extraatje dus
op een goed seizoen. Mijn vriend en trainingsmaatje
Jim Heijman
werd tweede,
voor Matthijs van Harten (2e NK-34kg).
Talent van het Jaar werd
Sahaend Rezwani en dat was voor de meeste geen grote verrassing denk ik. Sahaend is
pas begonnen met wedstrijdjudo en pakte al heel veel prijzen. Daar gaan we
vast nog veel van horen en zien.
Mitchel v.d. Vliet
boekte de meeste vooruitgang
in het afgelopen seizoen. Winnen deed hij al vaak maar hij kan er ook steeds
beter mee omgaan als het een keer niet lukt.
Er werden vandaag ook nieuwe
foto's gemaakt van de wedstrijdselectie voor op de
home page
van de
wedstrijdgroep. De trainingspakken werden vernieuwd en
de nieuwe wedstrijdjudoka kreeg er één als ze hem verdiend hebben. De foto die onze
fotograaf Leo v.d. Vliet heeft gemaakt staat links boven aan deze pagina.
Over twee weken staat het Spaarne teamtoernooi -17 van
Kenamju op het programma. Een toernooi waaraan alle grote clubs meedoen en wat helaas wel vroeg in het seizoen komt. Ik zit nu rond de 60kg en in de
-17 kun je dan nog tegen jongens aanlopen als Junior Degen, Alex Bos, Patrick
Abbink, Jamie Raaijmakers en Remie Groenenveldt. Veel in te brengen zal ik
dan niet hebben maar ik zal ongelofelijk veel ervaring opdoen waar ik later
weer wat aan heb. Of ik überhaupt mee mag doen weet ik nog niet. Dat hangt
van mijn gewicht en dat van anderen af. 13 september dus, het Raspoort Spaarnetoernooi van Kenamju.